معانی کلمه : دیدان
لغت نامه دهخدا
دیدان . (اِ) نام اول ماه از زمستان . (آنندراج ).
دیدان . [ دَ ی َ ] (ع اِ) ددن . دد. دداً. دَیْد. بازی . (منتهی الارب ). لهو و لعب . (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
خوی، عادت، روش.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع دوده ( دود ) کرمها .
ددان . نام محلی است در حجاز عربستان سعودی که در تورات از آن یاد شده است .
ددان . نام محلی است در حجاز عربستان سعودی که در تورات از آن یاد شده است .