معانی کلمه : دیار
لغت نامه دهخدا
دیار. (اِخ ) دهی است از دهستان رودبار بخش معلم کلایه شهرستان قزوین با 394 تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).
فرهنگ عمید
دار۳#NAME?
۱. کس؛ کسی.
۲. [قدیمی] صاحب دیر.
۳. [قدیمی] ساکن دیر؛ دیرنشین.
۱. کس، کسی.
۲. [قدیمی] صاحب دیر.
۳. [قدیمی] ساکن دیر، دیرنشین.
= دار۳
۲. [قدیمی] صاحب دیر.
۳. [قدیمی] ساکن دیر، دیرنشین.
= دار۳
فرهنگ معین
(دَ یّ) [ ع . ] (اِ.) کس ، کسی .
( ~.) [ ع . ] (ص .) دیرنشین ، ساکن دیر و صومعه .
[ ع . ] (اِ.) 1 - خانه ، محل ، مسکن . 2 - شهر، قبیله .
(دَ یّ ) [ ع . ] (اِ. ) کس ، کسی .
( ~. ) [ ع . ] (ص . ) دیرنشین ، ساکن دیر و صومعه .
[ ع . ] (اِ. ) ۱ - خانه ، محل ، مسکن . ۲ - شهر، قبیله .
( ~. ) [ ع . ] (ص . ) دیرنشین ، ساکن دیر و صومعه .
[ ع . ] (اِ. ) ۱ - خانه ، محل ، مسکن . ۲ - شهر، قبیله .
فرهنگ فارسی
خانه ومحل ومسکن، شهروقبیله، دیار، ساکن دیر، دیرنشین، کسی وکس
( صفت اسم ) دیر نشین ساکن دیر و صومعه .
پدیدار . پیدا .
( صفت اسم ) دیر نشین ساکن دیر و صومعه .
پدیدار . پیدا .
دانشنامه عمومی
ساکن صومعه
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: diyār) (عربی) (جمعِ دار) ، سرزمین ، کشور ، موطن ، زادگاه .
اسم: دیار (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: diyār) (فارسی: ديار) (انگلیسی: diyar)
معنی: سرزمین، کشور، زادگاه، ( جمعِ دار )، موطن
معنی: سرزمین، کشور، زادگاه، ( جمعِ دار )، موطن
مترادف و متضاد
سامان
دیرنشین، صومعهنشین
احدی، شخص، فرد، کس، هیچکس
سرزمین، شهر، کشورملک، مدینه، مملکت
۱. احدی، شخص، فرد، کس، هیچکس
۲. دیرنشین، صومعهنشین
فرهنگ فارسی ساره
سامان
واژه نامه بختیاریکا
پیدا؛ در معرض دید
دیدار
سَر دِیار
دیدار
سَر دِیار
