معانی کلمه : دکر
لغت نامه دهخدا
دکر. [ دَ ک ُ ] (اِخ ) نام آبی است میان آذربایجان و شروان . (غیاث از شرح خاقانی ).
دکر. [ دِ ] (ع اِ) آوازه و ثنا و شرف ، و آن لغتی است در «ذِکْر» مر ربیعه را. (از منتهی الارب ). رجوع به ذکر شود. || بازیی است مر سیاهان و زنگیان را. (از منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
نام آبی است میان آذربایجان و شروان .
واژه نامه بختیاریکا
( دِکِر * ) شاخه درخت که یک سرش دوشاخه است و با آن بافه ها را از ریوه به خرمن ریزند