کلماتور
دوله . [ ل َ / ل ِ ] (هندی ، اِ) داماد را گویند که شوهر عروس باشد. (لغت شوشتر).
دوله . [ دَ وَ ل َ / ل ِ ] (اِ) پیاله و ساغر و جام . (ناظم الاطباء). پیمانه و پیاله ٔ شراب . (برهان ).
دول؛ دولچه؛ دلو کوچک.
۱. گردوغبار.
۲. گردباد.
۱. ناله؛ فریاد.
۲. زوزۀ سگ و شغال.
۱. پشته؛ تپه.
۲. زمین سربالا یا سراشیب.
۳. گودال.
۱گوشه ۲در تنگنا