معنی کلمه : دوغ ابادی
لغت نامه دهخدا
( دوغ آبادی ) دوغ آبادی. ( اِخ ) امام ضیاءالدین دوغ آبادی. از شعرا و رباعی سرایان سمرقند بود. رباعی زیر از اوست :
دیدم دل خسته را جدا از شادی
وندر غم تو به دست هر بیدادی
گفتم که کجا فتاده ای ای مسکین
گفتا که خوشستم تو کجا افتادی.
دیدم دل خسته را جدا از شادی
وندر غم تو به دست هر بیدادی
گفتم که کجا فتاده ای ای مسکین
گفتا که خوشستم تو کجا افتادی.