دوتار. [ دُ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب )که دارای دوتار باشد. که دو رشته و تار داشته باشد. || نام سازی مثل سه تار. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
نوعی ساز سیمی که میان بعضی طوایف متداول است.
دانشنامه آزاد فارسی
از خانوادۀ سازهای زهی زخمه ای. در مناطق گوناگون ایران نام های متفاوتی دارد. این ساز در مناطق شرق و شمال خراسان و منطقۀ کتول، در استان گلستان و نیز در مناطق شرقی مازندران دوتار، در ترکمن صحرا تامدیره، توت تار یا دوتار و در کرمانشاهان تنبور نامیده می شود. این ساز در خراسان قدیم نیز به تنبور مشهور بود. دوتار متشکل است از کاسه ای طنینی به شکل نیمه گلابی که روی آن صفحه ای چوبی قرار می گیرد، دستۀ چوبی ب...
فرهنگ فارسی
نوعی ازسازسیمی که میان بعضی ازطوایف متداول است که دارای دو تار باشد . که دو رشته و تار داشته باشد .
دانشنامه عمومی
دوتار یکی از سازهای مضرابی موسیقی ایرانی است و همان گونه که از نام آن برمی آید، دارای دو سیم (تار) است. این ساز را معمولاً با مضراب نمی نوازند و با ناخن، زخمه می زنند.سازهای زهیسازهای زخمه ایدوتار پیشینه ای چند هزار ساله دارد.امروزه حوزه های نواختن دوتار عبارت اند از شمال خراسان در شهرهای قوچان، بجنورد، شیروان، اسفراین و درگز و آشخانه و جنوب و شرق خراسان در شهرهای تربت جام، تایباد، نیشابور،فردوس، ...