معانی کلمه : دواجن

دواجن. [ دَ ج ِ ] ( ع اِ ) ج ِ داجن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج ِ داجن. جانورانی که آدمی آنها را نگاهداری می کند. ( یادداشت مؤلف ). گوسپند انس گرفته. ( آنندراج ). || ج ِ داجنة. ( اقرب الموارد ). رجوع به داجن و داجنة شود.

جمع داجن جانورانی که آدمی آنها را نگاهداری می کند .