معانی کلمه : دو

دو. (اِ) دوغ (در دیلمان و رشت ). (یادداشت مؤلف ). مخفف دوغ . (لغت شوشتر).

دو. [ دَ وِن ْ ] (ع ص ) دَوی . بیمار: رجل دو؛ مرد بیمار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد)

عدد اصلی بعد از یک.

نوبت؛ نوبت بازی؛ نوبت قمار.

چند (دُ. چَ) (ق مر.) مضاعف ، دو برابر.

( ~.) (اِمص .) راه رفتن به سرعت ، دویدن .

(دُ)(اِ.)نوبت ، نوبت بازی در قمار و مانند آن .

رنگ (دُ رَ) (ص مر.) 1 - هر چیزی که دارای دو رنگ باشد، ابلق . 2 - منافق ، مزور.

زانو شدن (دُ. شُ دَ) (مص ل .) کنایه از: مؤدبانه نشستن در برابر کسی که مقام بالاتری دارد. مقابلِ مربع نشستن .

۱پرپشت ۲باشد

۱دوغ – آب دوغ۲دویدن

۱دیو ۲لیاقت – شایستگی

تکیه ای: do
طاری: do
طامه ای: do
طرقی: do
کشه ای: do
نطنزی: do

دوغ.

دور، نوبت

تاخت، خیز، کورس

۱. تاخت، خیز، کورس
۲. دور، نوبت