معانی کلمه : دنیی
لغت نامه دهخدا
دنیی . [ دُن ْ یی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب است به دنیا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دنیاوی . دنیوی . دنیایی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به دنیوی و دنیاوی شود.
فرهنگ معین
(دُ ) [ ع . ] (ص نسب . ) منسوب به دنیا، دنیوی .
فرهنگ فارسی
دننوی ودنیاوی، منسوب به دنیا
( صفت ) منسوب بدنیا دنیوی دنیاوی .
( صفت ) منسوب بدنیا دنیوی دنیاوی .
