تلفظ بین المللی : /dˌoʃmanɑnˈeɡi/ تلفظ : [d,oSmanAn'egi]
لغت نامه دهخدا
دشمنانگی. [ دُ م َ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) دشمنی. عداوت. کین. خصومت. مخاصمت. معادات. مباغضه. ( یادداشت مؤلف ).نائره. ( از منتهی الارب ). مصحف دشمنایگی. و رجوع به دشمنایگی شود : هر چه از مقابله نگرند میانشان دشمنانگی بود. ( التفهیم ). میان عبدوس و بوسهل دشمنانگی جانی بود. ( تاریخ بیهقی ). در وی اثر دشمنانگی ظاهر بود و دلایل عداوت بی شبهت مشاهدت افتاد. ( کلیله و دمنه ). سؤال کرد که دوستی و دشمنا...
