دریاگذار. [دَرْ گ ُ ] ( نف مرکب ) دریاگذارنده. گذرکننده از دریا. دریابر. که از دریا عبره کند و بگذرد : خسرو فرخ سیر بر باره دریاگذاربا کمند اندر میان دشت چون اسفندیار.فرخی.خسرو غازی سر شاهان و تاج خسروان میر محمود آن شه دریادل دریاگذار.فرخی.فرودآمد از پشت پیل و نشست برآن پیلتن خنگ دریاگذار.فرخی.تیغشان باشد چو آتش روز و شب بدخواه سوزاسبشان باشد چو کشتی سال و مه دریاگذار.فرخی.جاری به کوه و دریا چون ...