معانی کلمه : درگاه نشین
لغت نامه دهخدا
درگاه نشین. [ دَ ن ِ ] ( نف مرکب ) درگاه نشیننده. نشیننده درگاه. روزبان. ( صحاح الفرس ). ملازم در خانه. ملازم آستان. آنکه ملازم درگاه باشد :
خسروا حافظ درگاه نشین فاتحه خواند
وز زبان تو تمنای دعائی دارد.
خسروا حافظ درگاه نشین فاتحه خواند
وز زبان تو تمنای دعائی دارد.
فرهنگ فارسی
درگاه نشیننده نشیننده درگاه روزبان
