درکات. [ دَ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ درکة، به معنی ته و نشیب است ، و این در مقابل درجات است ( که مراتب بهشت باشد )، و درکات به معنی منازل دوزخ است. ( از غیاث ) ( از آنندراج ) : یکی از جمله صالحان به خواب دید پادشاهی را در بهشت و پارسایی در دوزخ ، پرسید که موجب درجات این چیست و سبب درکات آن چه. ( گلستان سعدی ). رجوع به درکة شود.
