تلفظ بین المللی : /dˈardi kˈeʃ/ تلفظ : [d'aRdi k'eS]
لغت نامه دهخدا
دردی کش. [ دُ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) دردی کشنده. دردکش. شرابخور. دردآشام. دردنوش. دردخوار : دردی کش عشق و دردپیمای اندوه نشین و رنج فرسای.نظامی.ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه ایم با خرابات آشنائیم از خرد بیگانه ایم.سعدی.سعدیا صاف وصل اگر ندهندما و دردی کشان مجلس و درد.سعدی.حافظم درمجلسی دردی کشم در محفلی بنگر این شوخی که چون با خلق صنعت می کنم.حافظ.حافظار بر صدر ننشیند ز عالی مشربی است عاشق درد...
