۱. آواره؛ بیخانمان؛ کسی که از خانه و مسکن خود رانده و آواره شده باشد. ۲. (قید) از این در به آن در؛ از یک خانه به خانۀ دیگر؛ در همه جا. 〈 دربهدر شدن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] سرگردان شدن.
۱. آواره، بی خانمان، کسی که از خانه و مسکن خود رانده و آواره شده باشد.۲. (قید ) از این در به آن در، از یک خانه به خانۀ دیگر، در همه جا.* دربه در شدن: (مصدر لازم ) [عامیانه، مجاز] سرگردان ...
فرهنگ معین
(دَ. بِ. دَ ) (ص مر. ) کسی که از خانه و خاندان خود آواره شده .