معانی کلمه : دربازکن
لغت نامه دهخدا
دربازکن. [ دَ ک ُ ] ( نف مرکب ) دربازکننده. بازکننده در. مفتاح الابواب. مفتح الابواب :
ای سرمه کش بلندبینان
دربازکن درون نشینان.|| ( اِ مرکب ) امروز بر یک نوع وسیله الکتریکی اطلاق می شود که بوسیله آن در خانه را می توان از داخل ساختمان باز نمود. || آلت و وسیله گشادن در بطری ؛ چوب پنبه کش یکی از انواع آنست.
ای سرمه کش بلندبینان
دربازکن درون نشینان.|| ( اِ مرکب ) امروز بر یک نوع وسیله الکتریکی اطلاق می شود که بوسیله آن در خانه را می توان از داخل ساختمان باز نمود. || آلت و وسیله گشادن در بطری ؛ چوب پنبه کش یکی از انواع آنست.
فرهنگ معین
( ~. کُ ) (اِمر. ) آلتی برای باز کردن در بطری ، کنسرو و امثالهم .
فرهنگ فارسی
در باز کننده باز کننده در یا آلت و وسیله گشادن در بطری .
وسیله‌ای برقی برای باز کردن در ساختمان * واژۀ "اف‌اف" نامی تجاری در برابر این معادل بوده است.
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
doorkeeper (اسم)
حاجب، دربان، دربازکن
doorman (اسم)
دربان، دربازکن
فرهنگستان زبان و ادب
{door phone} [عمومی] وسیله ای برقی برای باز کردن در ساختمان
* واژۀ "اف اف" نامی تجاری در برابر این معادل بوده است.