معنی کلمه : درباءه
لغت نامه دهخدا
درباءة. [ دَ ب َ ءَ ] (ع مص ) غلطیدن . (از منتهی الارب ). و رجوع به دِرباء شود.
( درباءة ) درباءة. [ دَ ب َ ءَ ] ( ع مص ) غلطیدن. ( از منتهی الارب ). و رجوع به دِرباء شود.

درباءة. [ دَ ب َ ءَ ] (ع مص ) غلطیدن . (از منتهی الارب ). و رجوع به دِرباء شود.