معانی کلمه : دخن
لغت نامه دهخدا
دخن . [ دَ خ ِ ] (ع ص ) رجل دخن الخلق ؛ مرد تلخ خو. (منتهی الارب ). || ثوب دخن ؛ جامه ٔ دودگن . (مهذب الاسماء).
دخن . [ دُ خ َ ] (ع اِ) ج ِ دخنه . (ازمنتهی الارب ). رجوع به نحبةالدهر دمشقی ص 266 شود.
فرهنگ عمید
ارزن.
فرهنگ معین
(خُ ) [ ع . ] (اِ. ) ارزن .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ارزن
دود
دود
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲(بار)
wikialkb: ریشه_دخن
