معانی کلمه : داهه
لغت نامه دهخدا
دانشنامه آزاد فارسی
داهَه
نام قومی چادرنشین از ایرانیان ساکن شرق دریای خزر و شمال خراسان. این قوم شاخه ای از سکاها بوده اند و اشکانیان به مدد آنان به سلطنت رسیدند. قوم داهه بعداً در منطقه گرگان سکنی گزیدند و با قوم پارت یکی شدند.
نام قومی چادرنشین از ایرانیان ساکن شرق دریای خزر و شمال خراسان. این قوم شاخه ای از سکاها بوده اند و اشکانیان به مدد آنان به سلطنت رسیدند. قوم داهه بعداً در منطقه گرگان سکنی گزیدند و با قوم پارت یکی شدند.
wikijoo: داهه
فرهنگ فارسی
قبیله ای صحراگرد از طوایف سکایی که بقول آریانوس ( ه.م. ) در عهد اسکندر در شمال گرگان و مرو سکونت داشتند. نام این قوم بر ناحیه مذکور اطلاق شده آنجا را (( دهستان ) ) نامیدند.
