خیمِنِس، خوان رامون (۱۸۸۱ـ۱۹۵۸)(Jimenez, Juan Ramon)خیمِنِس، خوان رامونشاعر تغزلی اسپانیایی، زادۀ اندلس. در جریان جنگ داخلی، اسپانیا را ترک کرد و در پوئرتو ریکو در تبعید به سر برد. آثار عارفانه و عالمانه اش عبارت اند از غزل های معنوی (۱۹۱۵)، یادداشت های روزانۀ شاعری تازه داماد (۱۹۱۶)، و خدای مطلوب و طالب. در ۱۹۵۶ برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات شد. نخستین شعرهای خود را با الهام از سمبلیست های فرانسوی سرود...