معانی کلمه : خوشرویی
لغت نامه دهخدا
خوشرویی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( حامص مرکب ) بشاشت. طلاقت وجه. خندانی. خندان روئی :
و آنکه زاده بود به خوشخوئی
مردنش هست هم به خوشروئی.
و آنکه زاده بود به خوشخوئی
مردنش هست هم به خوشروئی.
فرهنگ عمید
۱. خوش رو بودن.
۲. [مجاز] خنده رویی.
۳. [مجاز] مهربانی.
۲. [مجاز] خنده رویی.
۳. [مجاز] مهربانی.
فرهنگ فارسی
عمل خوشرو
