تلفظ بین المللی : /xˌoʃɑnˈidan/ تلفظ : [x,oSAn'idan]
لغت نامه دهخدا
خوشانیدن. [ خو / خوَ / خ ُ دَ ] ( مص ) خشک کنانیدن. خشک کردن فرمودن. ( ناظم الاطباء ). خشکانیدن. ( یادداشت مؤلف ). اذبال. اذواء : بخوشاندْت گر خشکی فزایدوگر سردی خود آن بیشت گزاید.بوشکور.پر از خون مکن دیده و تاج و تخت مخوشان بمن خسروانی درخت.فردوسی.پس از آنجای بردارند و اندر سایه بخوشانند. ( الابنیه عن حقایق الادویه ). یاد دارم که در ایام جوانی گذر داشتم بکویی و نظر با رویی در تموزی که حرورش دهان...
