معنی کلمه : خودتاب
لغت نامه دهخدا
خودتاب . [ خوَدْ / خُدْ ] (نف مرکب ) بدور خود پیچ خورنده بی تاب دادن . آنچه بخود می پیچد بدون آنکه آنرا تاب دهند.

خودتاب . [ خوَدْ / خُدْ ] (نف مرکب ) بدور خود پیچ خورنده بی تاب دادن . آنچه بخود می پیچد بدون آنکه آنرا تاب دهند.