خودافکن .[ خوَدْ / خُدْ اَ ک َ ] (نف مرکب ) آنکه خودی بیفکند. آنکه منیت خود را بزیر پای خود افکند : زن افکندن نباشد مردرایی خودافکن باش اگر مردی نمایی . نظامی .کسی کافکند خود را بر سر آمدخودافکن با همه عالم برآمد. نظامی .|| یکه تاز. (غیاث اللغات )....