معانی کلمه : خود

خود. (ع اِ) ج ِ خَود. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خود. [ خ َ ] (ع ص ، اِ) زن جوان نیک خلقت نازک اندام . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (اقرب الموارد). ج ، خود، خودات .

کلاه فلزی که در جنگ بر سر می‌گذارند؛ کلاه‌خود.

(اِ.) کلاه فلزی که سربازان به هنگام جنگ یا تشریفات نظامی بر سر گذارند.

(خُ) [ په . ] (ضم .) 1 - ضمیر مشترک که در میان متکلم ، مخاطب و غایب مشترک است و همیشه مفرد آید. 2 - شخص ، ذات ، وجود.

کلیت فرد، شامل همۀ ویژگی‌های آگاهانه و ناآگاهانه و جسمی و ذهنی او

خویش، خویشتن، ذات، نفس، وجود ≠ غیر

کلاه‌خود، کلاه فلزی، مغفر، کلاه‌جنگی ≠ زره، سپر