معانی کلمه : خنداندن
لغت نامه دهخدا
خنداندن. [ خ َ دَ ] ( مص ) خندیدن کنانیدن. ( ناظم الاطباء ). بخنده درآوردن. خندانیدن :
گر بماه دی در باغ شود خندان
گل بخنداند در باغ دی و بهمن.و آن را که ازو همی بخندیدی
فردا ز تو بیگمان بخنداند.
گر بماه دی در باغ شود خندان
گل بخنداند در باغ دی و بهمن.و آن را که ازو همی بخندیدی
فردا ز تو بیگمان بخنداند.
فرهنگ عمید
کسی را به خنده آوردن.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ( خنداند خنداند خواهد خنداند بخندان خنداننده خندانده ) بخنده در آوردن .
گویش اصفهانی
تکیه ای: bexandeni
طاری: xannây(mun)
طامه ای: (ve)xandenâɂan
طرقی: xannâymun
کشه ای: xandnâymun
نطنزی: xendonâɂan
