معانی کلمه : خله
لغت نامه دهخدا
خله . [ خ ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) چوب درازی که بدان کشتی میرانند. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء). خَلَه || سکان کشتی . (ناظم الاطباء). خَلَه .
فرهنگ عمید
= خلم xe(o)lm
پاروی قایقرانی: ◻︎ آب تیرهست این جهان کشتیت را / بادبان کن دانش و طاعت خله (ناصرخسرو: ۲۸۱).
فرهنگ معین
(خُ لِ) (اِ.) قارچ ، سماروغ .
(خَ لِ) (اِ.) پاروی قایق رانی .
(خِ لَّ) [ ع . خلة ] (اِمص .) مصادقت ، برادری .
(خُ لَّ) [ ع . خلة ] (اِمص .) 1 - دوستی ، صداقت . 2 - خصلت .
( ~.) (اِ.) هر چیز نوک تیز که جایی بخلد و فرو رود مانند سوزن ، جوال دوز.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - دوستی صداقت . ۲ خصلت .
درختی خار دار یا رستنگاه عرفج و جای انبوهی آن .
درختی خار دار یا رستنگاه عرفج و جای انبوهی آن .
گویش مازنی
خیلی
فراوان – زیاد – خیلی
/Khale/ فراوان – زیاد – خیلی & خیلی
گویش دزفولی
خیلی
