معانی کلمه : خل

خل . [ خ ُ ] (ص ) کم عقل . بی کیاست .

خل . [ خ ِ ] (اِ) خلط بینی انسان و گوسفند و امثال آن . (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). در تداول مردم گناباد، کسی که زیاده از بینی وی خل آید او را خلّوک گویند. خُل .

خاکستر.

خلیدن#NAME?

کم‌عقل؛ بی‌خرد؛ ابله؛ احمق.

آب غلیظی که از بینی انسان و بعضی جانوران بیرون می‌آید.

( ~.) (اِ.) خاکستر.

(خَ) [ ع . ] (اِ.) سرکه .

( ~.) (ص .) = خوهل : کج ، خمیده .

(خِ لّ) [ ع . ] (اِ. ص .)دوست ، دوست صمیمی .

(خُ) (ص .) (عا.)1 - ابله ، احمق . 2 - دیوانه .

(خِ) (اِ.) = خله . خیل . خلم : خلطی که از بینی انسان یا جانوران برآید.

(گنابادی) خِلْ؛ آب دماغ، آب بینی. || خَلَ؛ خاله، خواهرِ مادر.

سرکه

آب بینی

ابله – خل –دیانه – آدم سبک عقل

۱محله – منطقه ای که طایفه ای خاص در آن سکونت داشته باشند ...

محلی که برای نگهداری گوسفند در بیابان درست می کنند – جایگاه ...

خاکستر.

سرکه

لاغر شدن

سوراخ کردن

۱. سرکه
۲. لاغر شدن
۳. سوراخ کردن

ابله، دیوانه، سبک‌عقل، سبک‌مغز، احمق، سفیه، کانا ≠ عاقل