خفاجه. [ خ َ ج َ ] ( اِخ ) طایفه ای از عربان راه زن و قطاع الطریق. ( از غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ). در آنندراج آمده است که این طایفه از بنی عامرند : از خفاجه بسر راه معونت یابندوز غریبه بلب چاه مواسا بینند.خاقانی.با طبل و علم برنشست و بر جسر بغداد بگذشت و بر عرب خفاجه تاختن برد. ( تاریخ رشیدی )....
دانشنامه آزاد فارسی
خَفاجهقبیلۀ بزرگ عرب عدنانی، از قبایل معروف عراق عرب، خوزستان و خراسان. فرزندان عمرو بن عُقَیل بن کعب بن ربیعه، که به خفاجه موسوم بود، مرکب از دو دستۀ بزرگ به نام های اُمَیمَه و خَلط بودند که اولی از نسل حَزن بن عمرو (خفاجه) و دومی از نسل معاویة بن عمرو (خفاجه) بود. این گروه را کلیب نیز می خواندند. بطون معروف خفاجه در قرون گذشته عبارت اند از آل بدران، آل تقیه، آل ریّان، آل عبید، آل علوی، آل ملاح، ...
فرهنگ فارسی
طایفه ای از عربان راه زن و قطاع الطریق
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] خَفاجه، از تیره های بنی عقیل بن کعب از اعراب عدنانی (شمالی) بودند.نیای این تیره خفاجةبن عمروبن عُقَیل است که نسبش از طریق قیس بن عیلان بن مُضَر به عدنان می رسد (بنی عُقَیل). نسب شناسان یازده شاخه از شاخه های این تیره را برشمرده اند. بنی خفاجه قبل از اسلامبنی خفاجه قبل از اسلام در آبادیهای جنوب شرقی مدینه سکونت داشته اند و ظاهرآ به علت نبردهایشان با قبیله حنیفه ، تا سرزمین یمامه ، مرکز ن...
