[ویکی فقه] خسروپرویز در ادبیات عربی ، از اواخر قرن اول و اویال قرن دوم، نوعی ادبی در زبان عربی به وجود آمد که پیش از آن معمول نبود.این نوع ادبی، ادب پادشاهی یا ادب شاهان یا نصحیة الملوک نام گرفت. مقصود از آن حجم انبوه کتابها و رسائلی است درباره آموزه های پندآمیز و حکمتهای عملی در اداره حکومت، تدبیر کشور، وظایف تمامی دسته ها و طبقات حاکمان و کارگزاران دولتی، و نیز شامل مواردی است که حاکمان و کارگزا...