معانی کلمه : خروج کردن

تلفظ بین المللی : /xˈoruːdʒ kˈardan/ تلفظ :‌ [x'oRu:dZ k'aRdan]

لغت نامه دهخدا

خروج کردن.[ خ ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بیرون آمدن بر. بجنگ و خلاف برخاستن. برآغالیدن. شورش کردن. بضد کسی برخاستن : عمربن عبدالعزیز که خروج کرد و منصوره بگرفت از این شهر بود. ( حدود العالم ). و حدیث این لشکرها خود بدان جای رسید که ایشان بر یکدیگر خروج کنند که او پادشاهی به سهم کرده بر پسران خویش و الملوک غیور. ( تاریخ سیستان ). پس یکی خروج کرد نام او شهربراز وملک بگرفت اما بقائی نکرد. ( فارسنامه ابن ...

فرهنگ فارسی

( مصدر ) بدشمنی برخاستن عصیان کردن طغیان کردن .

مترادف و متضاد

شوریدن، طغیان کردن، یاغی شدن، سرکشی کردن، بهدشمنی برخاستن، عصیان ورزیدن، عصیان کردن، شورش کردن

معانی کلمه : خروج کردن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : خروج کردن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات