خر دراز بستن. [خ َ دِ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از عرض تجمل و شأن کردن و به بی غمی و به فراغ بال گذراندن :
وحشی بس است چند توان بست خرد راز
از خر ظریف شهر بیندیش زینهار.
وحشی ( از آنندراج ).
به اهل میکده زاهد کند نواخوانی
دراز بسته چو طنبور خوش خر خود را.
اشرف ( از آنندراج ).
