[ویکی فقه] بَعیث ِ مُجاشِعی ، خِداش بن بشر بن خالد ابی خالد تمیمی بصری ، خطیب و شاعر عصر اموی بوده است. برخی نیای او را عبدالحارث بن ابی خالد دانسته اند.بعیث در میان رقبایش به «ابن حَمراء العِجان » شهرت یافت . این لقب که پیوسته شاعر از آن ناخشنود بود، به گمنامی تبار مادرش اشاره دارد؛ چه ، بعیث از کنیزی ایرانی به نام ورده یا برده یا فَرتَنا از اهالی سجستان یا اصفهان زاده شده بود. این کنیز از آن ِ ق...
