معانی کلمه : ختلی
لغت نامه دهخدا
ختلی . [ خ َ ] (ص ) فریبنده . (شرفنامه ٔ منیری ) (غیاث اللغات ) (برهان قاطع).
فرهنگ عمید
۱. از مردم خُتَلان.
۲. ویژگی نژادی از اسب: تکاو سمندان ختلی خرام / همه تازه پیکر همه تیزگام (نظامی۵: ۹۵۲ ).
۲. ویژگی نژادی از اسب: تکاو سمندان ختلی خرام / همه تازه پیکر همه تیزگام (نظامی۵: ۹۵۲ ).
فرهنگ معین
(خَ ) (ص نسب . ) منسوب به ختلان .
فرهنگ فارسی
( صفت ) منسوب به ختلان . ۱ - از مردم ختلان اهل ختلان . ۲ - اسبی که در ناحی. ختلان خیزد .
فریبنده
فریبنده
