تلفظ بین المللی : /xˈabarɡˌir/ تلفظ : [x'abaRg,iR]
لغت نامه دهخدا
خبرگیر.[ خ َ ب َ ] ( نف مرکب ، اِ مرکب ) مستفسر. ( از آنندراج ). آنکه از مطلبی کسب و استفسار خبر کند : سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات بشنو ای پیک خبرگیر و سخن بازرسان.حافظ. || جاسوس. ( از آنندراج ) : منذر نعمان پسر خویش را با ده هزار سوار عرب بفرستاد و بفرمود که بمداین رو تا آن شهر که کسری ملک عجم آنجاست فرود آی و خبرگیران بفرست اگر پیش تو نیایند تو پیش مرو و اگر بیرون آیند و جنگ کنند با ایش...
