تلفظ بین المللی : /xˈɑneː ɡerˈeftan/ تلفظ : [x'Ane: geR'eftan]
لغت نامه دهخدا
خانه گرفتن. [ ن َ / ن ِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) منزل کردن. در محلی اقامت کردن. در جایی سکنی گزیدن : همواره پر از پیخ است آن چشم فژاگن گویی که دو جغد آنجا بر خانه گرفته ست.دنیا پلی است رهگذر دار آخرت اهل تمیز خانه نگیرند بر پلی.سعدی ( طیبات ).|| دو کردن مهره را در خانه ای از خانه های نرد تا حریف نتواند آنرا زند. خانه بستن در نرد....
مترادف و متضاد
۱. اقامت کردن، جا کردن، منزل کردن، مقیم شدن، اقامتگزیدن ۲. اجاره کردن، خریدن (خانه) ۳. لانه ساختن، آشیانه درست کردن
