معانی کلمه : خانه زاد
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. خدمتکاری که در خانۀ ارباب خود متولد شده.
۲. [قدیمی] بومی.
۳. [قدیمی، مجاز] حاصل.
۲. [قدیمی] بومی.
۳. [قدیمی، مجاز] حاصل.
فرهنگ معین
( ~. ) (ص مف . ) فرزند خدمتکار که در خانة ارباب به دنیا آمده باشد.
فرهنگ فارسی
(صفت ) فرزند خدمتگزار ( نوکر یا کلفت ) که در منزل مخدوم ( آقا ارباب ) متولد شده .
گویش مازنی
نمک پرورده – چاکر
/Khaane zaad/ نمک پرورده – چاکر
مترادف و متضاد
محرم، خودی
صفت ≠ غریبه
خانهپرور، غلامزاده، بندهزاده، خانهزاده
