معانی کلمه : حیوانی

تلفظ بین المللی : /hejvˈɑni/ تلفظ :‌ [hejv'Ani]

لغت نامه دهخدا

حیوانی. [ ح َ ی َ / ح َی ْ ] ( ص نسبی ) منسوب به حیوان. از حیوان : عالم طفلی و خوی حیوانی بگذاشت آدمی طبع و ملک خوی و پری سیما شد.سعدی.- قوه حیوانی ؛ یکی از قوای ثلاثه نفس آدمی است کار وی عز و جاه و ریاست و ظفر و غلبه وکینه کشیدن باشد و معدن او دل است و قوه حیوانی بعضی از کارهای او پسندیده باشد و بعضی نکوهیده و بدین سبب این قوه متوسط است میان قوت انسانی [ نفس ناطقه ] و قوت شهوانی. ( از ذخیره خوارز...

فرهنگ عمید

۱. مربوط به حیوان.
۲. مانند حیوان.
۳. (حاصل مصدر ) [قدیمی] حیوان بودن.

فرهنگ فارسی

حیوان بودن ماهیت جانور داشتن .

مترادف و متضاد

بهیمی

جانوری ≠ انسانی

۱. جانوری
۲. بهیمی ≠ انسانی
۳. شهوانی، نفسانی ≠ روحانی
۴. وحشیگری ≠ تمدن، فرهیختگی
۵. غریزی

animal (صفت)حیوانیbestial (صفت)حیوانی، دامی، شبیه حیوان، جانور خویorganic (صفت)اصلی، حیوانی، ذاتی، اساسی، بنیانی، الی، عضوی، سازمانی، موثر درساختمان اندام، اندام دار، وابسته به شیمی الی، وابسته به موجود الیbrutish (صفت)پست، درشت، حیوانی، خشن، ب...

فرهنگ فارسی ساره

جانوری، ددوش

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

مترادف و متضاد

بهیمی

جانوری ≠ انسانی

۱. جانوری
۲. بهیمی ≠ انسانی
۳. شهوانی، نفسانی ≠ روحانی
۴. وحشیگری ≠ تمدن، فرهیختگی
۵. غریزی

معانی کلمه : حیوانی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

کلمات مرتبط

معانی کلمه : حیوانی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

کلمات مرتبط

نظرات