معانی کلمه : حیاط
لغت نامه دهخدا
حیاط. (ع اِ) ج ِ حائط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به حائط شود.
فرهنگ عمید
۱. صحن خانه.
۲. زمین جلو ساختمان که دور آن دیوار باشد.
۲. زمین جلو ساختمان که دور آن دیوار باشد.
فرهنگ معین
(حَ ) (اِ. ) صحن خانه ، زمین برابر ساختمان که دور آن دیوار باشد.
فرهنگ فارسی
صحن خانه، زمین جلوساختمان که دور آن دیوارباشد
( اسم ) جمع حائط (حایط ) . ۱ - دیوارها. ۲ - بستانها .
( اسم ) جمع حائط (حایط ) . ۱ - دیوارها. ۲ - بستانها .
دانشنامه عمومی
گویش اصفهانی
تکیه ای: hayât
طاری: hayât
طامه ای: heyât
طرقی: hayât
کشه ای: hayât
نطنزی: hayât
مترادف و متضاد
رحبه، ساحت، صحن، فضا، محوطه
فرهنگ فارسی ساره
سرا، میان سرا
