۱. حکم دادن؛ فرمان دادن.
۲. (اسم) (سیاسی) فرمانروایی کردن بر یک شهر یا کشور و اداره کردن شئون اجتماعی و سیاسی مردم.
〈 حکومت عادله: [قدیمی] حکومتی که اساس آن بر عدالت باشد.
سازوکاری قاعدهمند متشکل از نهادها و قوانین برای حکمرانی در سطح محلی و منطقهای و ملی
سالاری، فرما نروای