[ویکی فقه] حکم خوردنی ها (قرآن). اصل اوّلی در خوردنی ها اباحه و حلیت است؛ بدین معنا که خوردنی هایی که حرمت آنها در شرع مقدس معلوم نیست و از ناحیه شارع دلیلی که بیانگر حرمت آنها باشد به ما نرسیده، حلال است. در مقابل، خوردنی های نجس یا خبیث و یا زیان آور برای بدن، حرام است.دقت انسانها، درباره خوردنی های خود لازم است.«فلینظر الانسـن الی طعامه؛ انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد».اسراف، در ...