تلفظ بین المللی : /hˈokm biˈɑzi/ تلفظ : [h'okm bi'Azi]
لغت نامه دهخدا
حکم بیاضی. [ ح ُم ِ ب َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حکمی که تنها به امضاء یا مهر شاه یا امیری رسد و بدفاتر نگذرد، برای پنهان ماندن محتوی آن یا تسریع در ارسال و اجرای آن. صاحب غیاث گوید: یکی از اصناف حکم پادشاهی است و آن از حکم دفتری معتبر [ تر ] باشد. ( غیاث از مصطلحات ). و در تتمه برهان یا ملحقات برهان آمده است : علامی فهامی ، [ مراد شیخ ابوالفضل بن شیخ مبارک ناگوری است ] در آئین اکبری نوشته که چو...
فرهنگ فارسی
حکمی که تنها با امضائ یا مهر شاه یا امیری رسد و بدفاتر نگذرد برای پنهان ماندن محتوی آن یا تسریع
