کلماتور
حنا. [ ح َن ْ نا ] (هندی ،اِ) قبضه ٔ زین . || زین . (ناظم الاطباء).
- حنای زین ؛ در عرف همان چیز را گویند که پیش زین باشد و گاه فرودآمدن جلو اسب بدان بندند و در عرف هند هنا بتشدید نون خوانند. (آنندراج ).
سرده‌ای از حنائیان که بومی مناطق نیمه‌خشک گرمسیری و نیمه‌گرمسیری افریقا و جنوب آسیا و شمال استرالیا است و از قدیم از آن برای رنگ‌آمیزی پوست و مو و ناخن و چرم و پشم استفاده می‌شده است
(تلفظ: hanā) (عربی) گیاهی درختی که گل‌های سفید و معطر دارد ، گرد بسیار نرم سبز رنگی از گیاهی به همین نام .
تکیه ای: hanâ
طاری: hanâ
طامه ای: hanâ
طرقی: hanâ
کشه ای: hanâ
نطنزی: hanâ