تلفظ بین المللی : /hˌalemɑnˈije/ تلفظ : [h,alemAn'ije]
دانشنامه آزاد فارسی
حُلمانیّهفرقه ای از غُلات شیعه با تمایلات صوفیانه، پیروان ابوحُلمان دمشقی. ابوحُلمان، که اصلاً ایرانی بود، به دمشق رفت و در آن جا قائل به حلول خداوند در صورت های زیبا شد و در برابر زیبارویان سجده کرد. وی افزون بر حلول، قائل به اباحه نیز بود و می گفت هرکس خداوند را آن گونه که بایسته است بشناسد چیزی بر او حرام نیست و منع و تحریم از وی سلب می شود و هرچیز که او از آن لذت ببرد و گوارایش باشد بر او حلال...
