در نظم و نثر ادبیات فارسی، نام حسین بن علی یا مشهورترین کنیه اش «اباعبدالله» و برخی القابش مانند مظلوم کربلا، سیدالشهداء، سالار شهیدان، سرور آزادگان و شاه تشنه لبان یا نام های همراه یا در تقابل با او مانند کربلا، عاشورا، شمر و یزید بخش بزرگی از شعر مذهبی فارسی را شامل می شود که به آن «شعر عاشورایی» گفته می شود. بزرگداشت یا عزاداری برای حسین بن علی تا سال ۳۵۲ ه.ق — که مُعِزُّالدُّولهٔ دِیْلَمی دست...