معانی کلمه : حسن مرسی
لغت نامه دهخدا
حسن مرسی . [ ح َ س َ ن ِ م َ ] (اِخ ) ابن علی بن محمد طائی فقیه اهل مرسیه مکنی به ابوبکر مالکی (412-498 هَ . ق .). او راست : «المقنع» در شرح لمع. (هدیة العارفین ج 1 ص 278).
فرهنگ فارسی
ابن علی بن محمد طائی فقیه اهل مرسیه مکنی بابوبکر مالکی اوراست المقنع در شرح لمع
