حسن اسماعیلی دوم ( ۵۲۰ـ۵۶۱ق)(معروف به عَلی ذِکْرِه السَّلام) چهارمین خداوند الموت (۵۵۷ـ۵۶۱ق). فرزند محمد بن بزرگ امید. بزرگ ترین حادثه در دورۀ کوتاه فرمانروایی حسن اعلام قیامت و برداشتن قوانین شریعت از اسماعیلیان بود. گویند وی در سال هایی که هنوز پدرش زنده بود برای آن که نشان دهد بالاتر از شریعت است در نهان شراب می نوشید و پاره ای از اسماعیلیان نیز این کار را نشانۀ آن می دانستند که او امام راستین ...
