تلفظ بین المللی : /hˈoduːs zamˈɑni/ تلفظ : [h'odu:s zam'Ani]
لغت نامه دهخدا
حدوث زمانی. [ ح ُ ث ِ زَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آنچه مسبوق به عدم باشد. ( تعریفات جرجانی در کلمه حادث ). مقابل حدوث ذاتی. و آن بودن شی است مسبوق به عدم به سبق زمانی. ( تعریفات جرجانی ص 56 ).
فرهنگ فارسی
آنچه مسبوق بعدم باشد
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] گاهی دو شیء در مقایسه با هم بدین صورت هستند که مدتی که از یکی گذشته است، بیش از مدتی است که از به وجود آمدن دیگری است. در عرف عامه مردم، حادث چیزی است که در مقایسه با شیء دیگر، تازگی داشته باشد و قدم به معنای کهنگی و قدمت شیئی است که زمانش بیش از دیگری است. مثلا کتاب اسفار در مقایسه با کتاب شرح منظومه سبزواری ، قدیمی و کهنه محسوب می شود و شرح منطومه، نسبت به آن، حادث و جدید به شمار می آ...
