تلفظ بین المللی : /hˈadʒeː ˈaːlhaq1/ تلفظ : [h'adZe: 'a:lhaq1]
لغت نامه دهخدا
( حجةالحق ) حجةالحق. [ ح ُج ْ ج َ تُل ْ ح َق ق ] ( اِ مرکب ) لقب عام است. این لقب و لقب رئیس العلماء در زمان دیالمه به کسی داده میشد که از لحاظ علمی در زمره حکمای وقت محسوب شود. ( کتاب حجةالحق ابوعلی سینا تألیف صادق گوهرین ص 398 ) : حجةالحق عالم مطلق وحیدالدین که هست ملجاء جان من و صدر من و استاد من.خاقانی.شیخ الائمه عمده دین قروه هدی صدر الشریعه حجت حق متقی انام.خاقانی.و بهمین جهت ابن سینا را در...
فرهنگ فارسی
۱- بکسی اطلاق میشده که از لحاظ علمی در زمره حکمای وقت محسوب میگردید. (( حجه اتلحق عالم مطلق وحیدالدین که هست ملجا جان من صدر من و استاد من . ) ) ( خاقانی ) ۲- ( اسم ) ابوعلی سینا یا حجه الحق علی الخلق . ( دلیل خدا برمخلوق ) انسان کامل . لقب عام است
