حبیس . [ ح َ ] (اِخ ) قلعه ای به سواد، از اعمال دمشق است ، و آن را حبیس جلدک گویند. (معجم البلدان ).
حبیس . [ ح َ ] (ع ص ) موقوف . موقوفة. هرمالی که صاحب آن آن را وقف محرم کرده است . || (اِ) اسبی که در راه خدا وقف شده است . ج ، حُبس ، حُبسان .
حبیس . [ ح َ ] (ع اِ) طعامی است که از روغن داغ کرده و شکر و نان کنندو به...
فرهنگ عمید
۱. محبوس، زندانی. ۲. آنچه در راه خدا وقف شده. ۳. زاهد که از مردم کناره گرفته و به عبادت خداوند می پردازد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حبیس عین مملوکی که منافعش حبس شده باشد. حَبیس عین مملوکی که منافعش برای جهتی یاعنوانی حبس شده است. منبع فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص۲۱۰. ...